فایل تحقیق : پایان نامه ارشد رشته تربیت بدنی : تأثیر شش هفته اجرای HIIT بر مقادير پلاسمايي مولكول چسبان سلولي

Written by 92 on ژانویه 19, 2016 and posted in تربیت بدنی.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید 
                   

با عنوان : تأثیر شش هفته اجرای HIIT بر مقادير پلاسمايي مولكول چسبان سلولي

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد دامغان

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

پايان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته تربیت بدنی

گرایش فیزیولوژی ورزش

عنوان

تأثیر شش هفته اجرای HIIT بر مقادير پلاسمايي مولكول چسبان سلولي (ICAM-1) و مولكول چسبان عروقي(VCAM-1) در مردان جوان غیرفعال

استاد راهنما:

جناب آقای نعمت اله نعمتی

استاد مشاور:

جناب آقای علی یونسیان

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکيده

هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر شش هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر مقادیر پلاسمایی مولکول چسبان سلولی (ICAM-1) و عروقی (VCAM-1) در مردان جوان غیرفعال بود. به این مقصود، 24 مرد جوان غیرفعال به­صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و به­گونه تصادفی به دو گروه تجربی (12n=، سن:41/1±33/24 سال، قد:91/4±22/176 سانتی­متر، وزن:59/6±27/72 کیلوگرم) و کنترل (12n=، سن:01/2±27/23 سال، قد:88/6±22/180 سانتی­متر، وزن:23/7±27/76 کیلوگرم) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت شش هفته و سه جلسه در هفته پروتکل تمرینیHIIT را انجام دادند که هر جلسه شامل چهار تا شش تکرار دویدن با حداکثر سرعت در یک ناحیه 20 متری با 30 ثانیه بازیافت بود. نمونه­های خونی یک روز قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی، به­صورت ناشتا برای انجام تجزیه و تحلیل­های آزمایشگاهی جمع­آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده­ها با بهره گیری از آزمون­ آماری t مستقل انجام گردید. نتایج نشان داد؛ شش هفته اجرای HIIT موجب کاهش معنادار 13/27 درصدی ICAM-1 پلاسما گردید(027/0=P)، از طرف دیگر یافته‌ها نشان داد، به دنبال شش هفته اجرای HIIT، مقادیر VCAM-1 در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل کاهش 15/7 درصدی داشت اما از لحاظ آماری معنادار نبود (32/0=P). همچنین، نتایج پژوهش حاضر، افزایش معنادار 8 درصدی VO2max و کاهش معنادار 68/15 درصدی چربی بدن را در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل نشان داد. با در نظر داشتن نتایج پژوهش حاضر می­توان گفت؛ اجرای HIIT علاوه بر کاهش مؤثر چربی بدن و افزایش آمادگی هوازی، منجر به بهبود مقادیر مولکول­های چسبان عروقی و سلولی گردید. در نتیجه، HIIT از نظر تأثیر زمانی یک عامل کارآمد برای پیش­گیری و بهبود عوامل خطرزای بیماری­های مزمن مانند بیماری­های قلبی ـ عروقی در جوانان غیرفعال می باشد.

کلمات کليدي: تمرینات تناوبی با شدت بالا،مردان جوان غیر فعال، ICAM-1 و VCAM-1

 1-1- مقدمه

سال‌هاست که الگوی ابتلا به بیماری‌ها و مرگ و میر بر اثر آن در سطح دنیا از بیماری های عفونی همچون سل، به بیماری‌های غیر واگیر مانند بیماری‌های قلبی- عروقی[1] (CVD)، سرطان، بیماری های مزمن ریوی- تنفسی و دیابت تغییر پیدا کرده می باشد(خالصی، 1386).

بیماری­های قلبی عروقی گوناگونی وجود دارند که مهمترین آنها آترواسکلروز[2] می باشد. آترواسکلروز بیماری قلبی پیشرونده­ای می باشد که از دوران کودکی آغاز می گردد و تظاهرات بالینی خود را به گونه عمده در بزرگسالان، از میانسالی به بعد عیان می کند. این بیماری شایع­ترین بیماری قلبی می باشد که با تجمع غیر طبیعی لیپید، مواد چربی در جدار رگ مشخص می گردد و باعث انسداد، تنگی رگ و کاهش جریان خون به عضله میوکارد می گردد. این تجمع مواد را آتروما یا پلاک می گویند. پیشرفت آترواسکلروز را می توان متوقف نمود یا در بعضی موارد نیز آن را برگشت داد. آترواسکلروز عامل اصلی مرگ و میر در دنیای کنونی به شمار می‌رود(روبرگزو رابرت،1384 ؛ عالی زاده و همکاران،1383). پس، پیش بینی بیماری عروق کرونر قلب(CHD)[3] در درمان و پیشگیری از پیشرفت بیماری اهمیت فراوانی دارد(تارك و لائوغلین[4] ،2004).

عوامل خطرزای متعددی منجر به توسعه بیماری­های قلبي ـ عروقی می­شوند که شامل رژیم غذایی نامناسب، عدم فعالیت بدنی، آمادگی هوازی پایین، چاقی و اضافه ­وزن، فشار خون بالا ، و نیمرخ چربی غیر طبیعی می باشد (ريدكر و همکاران[5] ،2001).

از دیرباز، نیمرخ­های چربی(پروفایل لیپید) به عنوان شاخص بیماری­های قلبی عروقی محسوب شده اند. هر چند، افزایش LDL-C[6] و کاهش HDL-C[7] شاخص­های اصلی و عامل خطر بیماری­های عروقی می باشند، گزارش­ها نشان می­دهند بعضی از افراد با HDL-C وLDL-C طبیعی به بیماری­های قلبی­­ عروقی مبتلا بوده اند. ریدکر و همکاران(2002) با مطالعه روی 27939 زن سالم با میانگین سنی 54 سال که به مدت 8 سال با نظارت کامل به طول انجامید، گزارش کردند تقریبا نیمی از کل حوادث قلبی عروقی این مدت در زنانی رخ داده می باشد که مقادیر LDL-C آنها کمتر از 130 میلی گرم در دسی لیتر بوده می باشد. این موضوع نشان می دهد برای شناسایی افراد در معرض خطر، به شاخص­های دیگری نیز بایستی توجه نمود(ريدكر ،2001).

در سال­های اخیر ارتباط میان التهاب و آترواسکلروزیس طی تحقیقات بسیاری اعلام شده می باشد، بر اساس اغلب گزارشات گسترش بیماری­های قلبی عروقی زمینه­ای التهابی دارد و التهاب عمومی، تأثیر محوری در توسعه و پیشرفت آترواسکلروز اعمال می کند(بائرواسنو[8]،2003؛بالك و ریدکر[9]،2001). التهاب[10]، پاسخی فیزیولوژیک به محرک های گوناگون مثل عفونت، جراحات بافتی و ترومای بدنی می باشد. که با تجمع لکوسیتها در جایگاههای عفونت، اتساع عروقی و افزایش نفوذپذیری عروق همراه می باشد، این فرآیند با تغییر در میزان پروتئین­های پلاسما، مشخص می گردد(وجگانی، 1383).

بعضی شاخص­های التهابی که پیشگویی­کننده بیماری­های قلبی عروقی می باشد، عبارتند از:

فیبرینوژن[11]، هاپتوگلوبین[12]، سایتوکاینها[13]، آمیلوئید A سرم[14]، CRP[15] و مولکولهای چسبان سلولی[16] مثل ICAM-1[17]، [18]VCAM-1، سلکتینها[19] و اینتگرینها[20]و… با وجود این، پژوهشگران زیادی ICAM-1 را به عنوان شاخص التهابی جدید پیشگویی کننده مستقل بیماریهای قلبی عروقی معرفی کرده اند (بالك و ریدکر2001 ؛ عالي زاده و همکاران1383).

از سویی دیگر افزایش مولکولهای چسبان سلولی در بیماران چاق یک تأثیر مهمی در پیشرفت اختلال آندوتلیالی یا آترواسکلروز بازی می کند. به طوری که باسانکا[21] و همکاران (2009) پس از مطالعه تاثیر چاقی و تفاوت مخازن چربی بر بروز ژنی بافت چربی و سطوح پروتئین مولکولهای چسبان سلولی نظاره کردند، چاقی سطوح پروتئین ICAM-1 و VCAM-1 را افزایش می دهد و افزایش مولکولهای چسبان در چربی احشایی ممکن می باشد ارتباط جهت دار تازه ای بین چربی احشایی و افزایش خطر ضایعات قلبی عروقی ایجاد کند(بوسانسكا و همکاران[22]،2009).

مولکولهای چسبان، گیرنده­های گلیکوپروپئین هستند که بر سطوح مختلفی از سلولها بروز می­کنند و نه تنها بر سطح خارجی غشای سلول وجود دارند بلکه از میان غشا عبور کرده و وارد سیتوپلاسم می شوند. مولکولهای چسبان در جهت دادن به حرکت گلبولهای سفید جریان خون و همین­گونه خروج آنها از گردش خون به سوی بافتهای لنفاوی و غیره، بخصوص مناطق عفونت و التهاب اهمیت دارند، بعضی از این مولکولها به شکل محلول در پلاسما هستند و حضورشان نشان دهنده درجه اختلال آندوتلیال رگی می باشد. وجود اختلال آندوتلیالی آغاز مرحله­ای از تغییرات عروقی می باشد که نتایج پایانی آن آترواسکلروز با همه عوارض ثانویه نامساعد می باشد(بلان[23] ،2003).

افزایش غلظت مولکولهای چسبان محلول ممکن می باشد پاسخ­های ایمنی را مختل کند و واسطه ای در فرآیند التهابی آترواسکلروز باشد. به نظر می رسد گسترش ضایعه آترواسکلروزی اولیه مستلزم اتصال مونوسیتها به آندوتلیوم عروقی و انتقال بعدی آن از آندوتلیوم می باشد، تغییر شکل مونوسیت به ماکروفاژها و متعاقب آن انباشت چربی به تولید سلولهای اسفنجی[24](کف آلود) و تشکیل لایه چربی منجر می گردد. فراخوانی بعدی سلولهای التهابی و تکثیر سلولهای عضله صاف باعث گسترش یک پلاک آترواسکلروزی بالغ می گردد. شواهد نشان می دهد فرآیندهای التهابی در هر یک از این مراحل آتروژنز کاملا درگیر می باشند(عالي زاده و همکاران، 1383؛پيرو و همکاران[25]2005).

از طرف دیگر، فعالیت ورزشی بوسیله بهبود متابولیسم چربی/ گلوکز، مقاومت انسولینی و فشار خون بالا، عوامل خطرزای قلبي ـ عروقی را متوقف می­کند. اگر چه، یک مقدار و شدت بهینه­ای از فعالیت ورزشی برای توقف هر یک از عوامل خطرزا هست، اما قابلیت شدت بالا یا یک مقدارکم از فعالیت ورزشی برای توقف یا پیشگیری از عوامل خطرزای قلبي عروقی تا حد زیادی شناخته نشده می باشد. پس شدت و مقدار بهینه تمرین ورزشی برای پیشگیری از عوامل خطرزای قلبي عروقی و ارتباط بین اثرات ناشی از تمرین ورزشی بر عوامل ذکر گردیده، نیاز به توضیح بیشتری درآینده دارد.

اظهار مسئله

سالها قبل از آنكه ارتباط اختصاصي بين مولكولهاي چسبان و برخي از بيماري­ها كشف گردد، دانشمندان اهميت بنيادي مسيرهاي ارتباطي بين سلولها، بافت ها و اندام ها را درك نكرده بودند. مطالعات انساني و حيواني فراوان نشان مي دهند چسپندگي بين سلولها و پروتئين ها كه از راه مولكولهاي چسبان ايجاد مي گردد در سلامتي و بيماري­ها اهميت دارد. در حال حاضر، روشن شده می باشد كه در يك فرد سالم، عملكرد مولكولهاي چسبان براي فرآيندهايي نظير رشد جنين[1]، تمايز[2]، مرگ سلولي[3]، رگ زايي[4]، بهبود زخم[5]، التهاب و رشد و يكپارچگي عروق[6] ضروري می باشد. اختلال در عملكرد مولكولهاي چسبان سلولي، علت اصلي پيشرفت­هاي پاتولوژيك در بسياري از بيماري­ها مثل سرطان، نقص­هاي ايمني و بيماري­هاي قلبي عروقي می باشد. در سالهاي اخير بسياري از مطالعات به وضوح نشان داده اند اقدام غير طبيعي مولكولهاي چسبان يا كمبود يك مولكول چسبان اختصاصي (ناشي از جهش ژني) مي تواند مرگ آفرين باشد. همچنين، افزايش بيان يا فعاليت اين مولكولها مي تواند در حالت­هاي پاتولوژيكي نظير متاستاز تومورها، پاسخ­هاي التهابي و … ايفاي تأثیر نماید(عالي زاده و همکاران1383؛وجگاني.1383 ).

شواهد رو به افزایشی نشان می دهند، مولکولهای چسبان سلولی تأثیر مهمی در پاتوژنز آترواسکلروز دارند. چسپیدن سلولهای موجود در خون به سطح شریانها، یکی از نخستین وقایع شناسایی در آترواسکلروز به شمار می رود(عالي زاده و همکاران1383 ؛جگاني 1383؛ عندليب و همکاران 1385).

از سویی دیگر، میزان شاخص­های التهابی مثل ICAM-1 وVCAM-1 در مقایسه با چربی­های خونی بعنوان پیشگویی­کننده های قوی حوادث قلبی عروقی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته و تصریح شده که اندازه­گیری مولکول چسبان سلولی (ICAM-1 و VCAM-1) ابزار سودمندی در تشخیص موثر عوامل مختلف محیطی در اختلالات عروقی بوده به طوری که در پژوهشی هانگ[7] و همکارانش(1977) توانایی VCAM-1، مولکول چسبان لکوسیتی اندوتلیالی(E-selectin) و ICAM-1 را به مقصود مارکرهای مولکولی آترواسکلروز و پیشگویی­کننده بیماری­های قلبی کرونری(CHD) مورد مطالعه قرار دادند، در این پژوهش 204 بیمار قلبی کرونری(CHD)، 272 بیمار با آترواسکلروز سرخرگ کاروتوئید(CAA)[8] و 316 نمونه به عنوان گروه کنترل برای مطالعه خطر آترواسکلروز نژادی در کمیته ها(ARLC) شرکت کردند، سطوح VCAM-1 تفاوت معنی داری در CHD، CAA و نمونه­های کنترل نداشت سطوح بالاتری از E-selectin وICAM-1 در CHD و CAA در مقایسه با گروه کنترل نظاره گردید. نتایج واکاوی پژوهش­ها نشان داد سطوح پلاسمایی ICAM-1 وE-selectin باCHD و CAAرابطه دارد و ممکن می باشد به عنوان مارکرهای مولکولی آترواسکلروز و پیشرفت CHD بکار گرفته گردد(هانگ و همکاران[9]،1997).

از سویی دیگر مطالعات زیادی نشان دادند که افزایش مولکولهای چسبان گردشی در بیماران چاق تأثیر مهمی را در پیشرفت آترواسکلروز یا اختلال اندوتلیالی بازی می کند(بوسانسکاوهمکاران 2009وبلامكنبرگ[10]2003) و چاقی به ویژه ترکیب غیر نرمال متابولیکی به گونه چشمگیری موجب افزایش خطر آترواسکلروز و ضایعات آن می گردد(هافنر[11] ،2006). مدارک زیادی هست که نشان می دهد یک التهاب تحت بالینی دائم در بیماری چاقی درگیر می باشد و با ضایعاتی مانند مقاومت به انسولین، اختلال افزایش میزان لیپید[12] در خون و آترواسکلروز ارتباط دارد(ديورج وهمکاران [13]2004؛پریس ولوسکالزو[14]،1999).

تعداد صفحه :139

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com